De rol van de overheid

In haar rol als facilitator in de huisvesting moet de overheid werken aan goede regelgeving (het wettelijk kader), bestuurlijke inbedding, goed grondbeleid en bijzondere regelingen voor de inkomensgroepen die zelf niet in hun huisvesting kunnen voorzien en het verruimen van de subsidieregelingen. Juist voor de huursector!

De overheid is in haar ijver om elke Surinamer in staat te stellen een eigen stuk grond om daarop een eigen woning te doenrijzen, voorbijgaand aan de grote groep die dat (nog) niet kan, zelfs nooit zal kunnen of om haar moverende redenen niet wil. Dat heeft geleid tot geen of onvoldoende maatregelen om die groep Surinamers te faciliteren. De niet altijd even prettige ervaring met de Stichting Volkshuisvesting Suriname is daar mede debet aan. De economische en maatschappelijke realiteit en het inzicht om de oplossing van het probleem aan de (sociale) markt partijen over te laten hebben inmiddels een omslag in het denken gebracht. Nu nog faciliterend de daad bij het woord voegen.

De regelgeving
Het gaat hier om het verder bijstellen en uitwerken van de stedenbouwkundige wet, de bouwverordening. Voor de huur sector gaat het om de Huurbeschermingswet en het Huurbesluit. Ook de belastingwetgeving zal op het punt van de Huurwaardebelasting dienen te worden aangepast. Met name voor de sociale (non profit)verhuurder. Er is een kaderwet (sociale) huisvesting nodig die gelinkt kan worden naar andere beleidsgebieden, bv de belastingen, het grondbeleid, de bouwwetgeving, etc. De wetgeving moet ook de sociale verhuurder stimuleren, ja zelfs belonen zo lang de woningnood duurt!

Inbedding sociale huisvestingsactoren in structuren
Sociale huisvesting is beleidsmatig niet meer het alleenrecht van de overheid. Integendeel. De rol en plaats van de sociale huisvestingsactoren zijn echter niet geregeld in de regelgeving, het beleid en de structuren. Het beleid is daardoor onsamenhangend, ad hoccerig en leidt tot willekeur. De huisvestingsactoren kunnen daardoor geen goede lange termijn beleid ontwikkelen.

Het grondbeleid en de huisvestingsactoren
Voor van de sociale huisvestingsactoren dient er een apart beleid te gelden. Het is opvallend aan hoeveel bedrijven, organisaties, etc. grond tbv huisvesting wordt uitgegeven. Welke expertise hebben deze en hoe rijmt het met Meerjaren Huisvestings Programma (MHP).
 

Financiële regelingen tbv sociale huisvestingsactoren
Voor de individuele woningbouwers/eigenaren zijn er stimuleringsregelingen. Bijvoorbeeld de 7% kasreserveregeling, het Lispprogramma en een lage huurwaardebelasting voor de eigenaar-bewoner. Voor huurders (40% van de huishoudens!) is er geen enkele regeling. De sociale huisvester zal hetzelfde voordeel (die de overheidsmaatregelen bieden) vele malen kunnen inzetten om de nood te lenigen. De sociale investering van de overheid wordt langs die weg slimmer benut! Het is dus niet alleen rechtvaardig om juist die sociale verhuurder te faciliteren, maar ook efficiënter.

Stadsherstel
De overheid moet stadsherstel tot beleid maken.
De situatie in Paramaribo, de oude woonwijken buiten het centrum, en van Nieuw Nickerie vragen om een integrale aanpak. Niet alleen de fysieke, maar ook de sociale en economische infrastructuur is van belang.
Het gaat daarbij om de functies van wonen, werken, onderwijs, gezondheidszorg, recreatie.
Als actoren zijn hierbij van belang: de overheid/ministeries (wetgeving, infrastructuur, nutsvoorzieningen, vergunningen, subsidies), particuliere- en sociale projectontwikkelaars (woning- en utiliteitsbouw, infrastructuur, sociaalbeheer) en bv de Kamer van Koophandel en Fabrieken (winkels, restaurants, toerisme, parkeerbeheer, etc.).

Het is nieuw beleid, veelomvattend met veel deelnemende actoren en individuen in een fysiek moeilijk gebied. Het is derhalve wijs om een pilotproject in een klein gebied te beginnen. Sekrepatu kan daarin een spilfunktie vervullen.