Speech directeur ivm het 10-jarig jubileum

Tussen droom en werkelijkheid

 De droom

Wij schrijven 1 augustus 2000. Enkele bestuursleden van Sekrepatu hebben net de statuten getekend waarmee de oprichting van de organisatie een feit is. Sekrepatu zou honderden woningen gaan bouwen voor vooral de lagere inkomensgroepen. Daarvoor waren er reeds gesprekken gevoerd met ministeries, politici, parastatale bedrijven en nog veel meer. Iedereen vond het een goed plan en met behulp van de overheid zou het lukken. Via de zusterorganisatie Brasa zou Sekrepatu aan goedkope leningen komen. Voorts zou er grif en gratis gebruik worden gemaakt van de expertise van de bij Brasa aangesloten woningcorporaties en de Gemeente Amsterdam. Uiteraard zou de Surinaamse overheid inkomen met grond en andere faciliteiten. Wij hadden een droom. De plannen zagen er goed uit en een ieder was willing om hard zijn best te doen om de droom te verwezelijken.

De werkelijkheid

Wij schrijven nu 1 augustus 2010. De werkelijkheid van nu is het een resultaat van de droom. Of zijn wij op weg naar de droom van morgen? Enkele enthousiaste ondersteuners zijn afgevallen, of kunnen nog niet presteren. De realisatie blijkt weerbarstiger. De strategie moest worden aangepast, idem het ambitie niveau en tempo. We hebben 197 verhuureenheden en een project van 104 woningen in ontwikkeling.

De droom die leeft voort.

Maar wat is er daartussen?

Wat zit er daar tussen? Heel even heeft de droom geheerst van mooie projecten, stedenbouwkundig en architectonisch. Met alle voorzieningen. Een droomwijk. En toen kwam opeens die huurder en die koper.  De vlees geworden droom. Voor die doen wij het, toch? Maar ook die stelt zich zakelijk op en wil waar voor zijn geld. Die heeft ook een droom, nl. 100% woongenot voor die dure euro’s, geen procentje minder. En geen dag te laat met de klachtafhandeling. Wij verlenen bovendien een dienst waar een duurzame relatie aan vastgekoppeld is. Geen hit en run. Schuilen en dokken kan niet. Zijn wij wel een klantvriendelijke organisatie? Oei! Een droom dromen, zeker naar de toekomst toe is heerlijk. Een droom realiseren en beheren dat is hard werken. Beautifying your home and your habitat is our mission, for a life time!

Wat ligt en nog meer daartussen? Tussen de huisvestingsdroom en de droom van de huurder en de weerbarstige werkelijkheid ingeklemd bevindt zich het werkapparaat. De droom moet handen en voeten krijgen. Door noeste arbeid in een ruige wereld om ons heen. Ieder in de eerste plaats voor zichzelf. Vaak ook nog in de tweede plaats. Je mag wel een nobel doel hebben, maar je zal er minstens 40 uur per week voor moeten werken. Derden, de dienstverleners, bieden hun diensten tegen marktprijzen aan. En de overheid? Die gaat voor jou echt niet harder lopen. En wij, wij moesten ons bedrijfsmatig opstellen. Je moet zelf de broek ophouden. Van niets naar iets opwerken. Van nul kennis naar specialist worden. Daar staat het werkapparaat voor, al 10 jaar. Daarvoor heb je medewerkers die elke weer dag op het werkverschijnen om die droom tot werkelijkheid te brengen.

Tussen droom en werkelijkheid.

Tussen droom en werkelijkheid ligt een dal van zweet en tranen. Zo dramatisch zou ik het niet willen zeggen. Maar het is hard werken voor hen die de droom in werklijkheid, proberen te brengen en te onderhouden. Aan de medewerkers draag ik deze dag op. Medewerkers van Sekrepatu hulde en hartelijk dank.